Би хүүдээ хайртай

хүү маань 8 хоногийн өмнө 1 ой хүрлээ. цаг хугацаа харавсан сум шиг л нисэж байхад хүү маань өдрөөр биш цагаар өсөөд өндөр бас том толгойтой болжээ. хүүдээ цагаан сараар өмсөг гэж бодоод эмээгээр нь дээл хийлгүүлээд би эндээс малгай гутал бас жижигхэн хөөрөг даалимба аваад очтол малгай гутал 2 нь багадчихаж. гутал ч яахав. малгайг бол том авсан, томдуул яадаг билээ гэж бодож байтал багадчихлаа. тэгээд бодоод байсан би өөрөө ийм том толгойтой том малгай өмсөдөг юм чинь хүү маань адилхан байх нь аргагүй юм байна. цагаан сараас өмнө дахиад шинэ гутал шинэ малгай аваад очно оо. эмээ нь харин ачдаа яг таарсан сайхан дээл оёсон байна лээ. дээлээ өмсөөд хөөргөө байриад сууж байгаа нь яг л "ааваа би ийм том болсон ш дээ" гэж хэлж байгаа юм шиг... хараад золтой л уйлчхаагүй. бараг 2 сар уулзахгүй байж байгаад ирсэн ч надаас ер бишүүрхэхгүй. бусад хүнээс болхоор орилж чарлаад л зугтаана... хүү маань хүн явхад гараараа даллаж, ая тавьхад бүжиглэж, бас баяр хүргэж алга ташиж, гар утас өгхөөр чихэндээ барьж, гутал өгхөөр хөл дээрээ тавьж, малгай өгвөл толгой дээрээ тавьж сурсан байна лээ... бас хоол идэхдээ заавал халбагаа өөрөө барьж иднэ. шээс нь хүрхээрээ чанга орилоод боожгоогоо барина. хүү маань ийм их зүйлийг дөнгөж 1 ойтой байхдаа суржээ... харин би...

Дөнгөж сая хүүгийн ээж яриад намайг хүүгээ ав гэлээ... ёстой ойлгохгүй юм. баярламаар ч юм шиг гунигламаарч юм шиг. тэгээд бууцааж залгаад юу болсонийг асуутал уйлж байхын... санаа зовж сэтгэл үймэрээд одоо суудлаар очлоо гэж хэлчээд АТМ-ээс бүх мөнгөө авна гэчээд ээжтэйгээ утсаар ярьж байгаад карт-аа авчхаад мөнгөө үлдээчээд явчихлаа... тэнэг хүн шиг яахаа ч мэдэхгүй юм. өөрийгөө амьд байгаа эсхэд хүртэл эргэлзэх юм... ямарч байсан маргааш хүүрүүгээ явна аа. найзууд маань мөнгө зээлнэ гэсэн. тэрийг нь хаяж гээчилгүй хүү дээрээ очоод хэрвээ үнхээр хүүг өгнө гэвэл аваад ирнэ ээ. одоо ямарч байсан жоохон тайвшраадхий... энд бичүүл айрай гайгүй болох юм шиг санагдаад биччихлээ...

Хүү маань өвдөөд өнөөдөр хотод ирлээ. нүд нь өвдөөд... сая эмлэгт хэвтүүлчээд ирлээ. дараагийн 5дахь өдөр хагалгаанд орно гэнэ. өнөөдөр эмчид үзүүлэх гэж ямар их уйлаваа. хүүгээ уйлхыг сонссон чинь ямарч хэцүү юм дээ... хүүтэйгээ хамт байхгүй удсан болхоор хүү минь намайг танихгүй... өглөөнөөс хойш яах учраа олохгүй л явжийна... хэзээ нэг өдөр хүүгээ тэврээд суух цаг ирнэ гэж хоосон мөрөөдсөөр байх зуур хүү минь өвдчихлөө... ямар азаар эх нялхаст таньдаг эмч байваа. тэгээгүй бол үзэж харуулхаасаа эс юм болох төлөвтэй... аав нь гээд хэлсэн чинь хүүхэд чинь чамаар овоглодоггүй юм байна гээд... яасанч хэцүү юм... яавал ч дээр юм...

хүүтэйгээ уулзалгүй 1 сар болоод өчигдөр хэрэг гаргаж хөдөө явж хүүтэйгээ уулзлаа. хүү маань яасан том болоо вэ? хөөрхөн цагаан шүд нь зухуйчихсан, мантайтал таргалчихсан... харин хүү маань аавгыгаа танихгүй бишүүрхээд... ямар хэцүү хорвоо вэ? энэ бүгдэд би өөрөө л буруутай... тэр нялах амьтан хамт байхгүй болхоор яаж таних билээ дээ... удахгүй жоохон ухаан ороод намайг мэддэг болох байх л гэж бодох юм. гэхдээ бас мэддэг болоод аав нь хамт байхгүй болхоор бүр хэцүү байх юм болуу гэж бодхын? та бүгд нэг зөвлөөч? хүү маань аавыгаа мэдсэн нь дээр үү мэдээгүй нь дээр үү? намайг мэдлээ гэхэд хаяад явсан гэж бодоод шанлаад байвал яана гэж айхын. бүр мэдэхгүй өснө гэхээр бас нэг л биш... хүүд маань аль нь хэрэгтэй юм бол?

хоног өдөр урсаад л урсаад л... хүү маань явснаас хойш хичнээнч удавдаа. маргааш би нутаг буцана аа. тэгээд хүүтэйгээ уулзана даа. хүү маань их том болсон байна гэж ээж хэлж байна лээ. надаас баахан л юм шалаад л... арга ч үгүй дээ анхных нь ач болхоор алдхыг хүсэхгүй л байгаа байлгүй. өчигдөр зүгээр санамсаргүй таарсан гэнэ. тэгээд л баахан үнсэж тэвэрч байгаад л явуулсан юм байх. харин хүүгийн ээж нь юу ч дугараагүй гэсэн. за тэр ч яахав. дугарах эсэх нь тэр хүний л асуудал. харин хүүдээ юу авч очийдоо байз. ядаж байхад энэ тэнгэр хангай яасан ч их уйлдаг юм. гадуур дэлгүүрээр гарах гэсэн бороо ороод хэцүү юмаа. за ямарч байсан үдээс хойш нэг гарна даа.

өнөөдөр бас хүү дээрээ очлоо. хүү маань унтаж байна лээ. ээж нь хүүг битгий сэрээгээрэй гэснээс өөр юм хэлсэнгүй. за тэрч яахав дээ. хүүгээ л хантлаа харж үнэрлэж байгаад ирлээ. унтаж байхдаа мөөмөө хөхөж байгаа юм шиг ойр ойрхон амаа хөдөлгөөд л их хөөрхөн юмаа миний хүү. яг л над шиг хэдэн тийшээ хамаг хөл гараа тэлж унтдаг юм билээ. уг нь сэрүүн байгаа байх гэж бодоод очтол яг унтаж байхад нь таарчлаа. дараагийн удаад нэг цагийн өмнө очих хэрэгтэй юм байна.

Тунгаа гишүүний асуулт yoh unendee tanii blogt bichsen buh zuiliig unshaad uillaa...tanii huug bas taniig huugiin eejiig unendee orovdoj bna....bi lav onchin gedeg ugend durgui ygd gevel nadad bas neg tm nz bdgiin setgeldee sevtei zurhendee sharahtai bdgiin tegsen mortloo teriigee darah gej ih hogjiltei bh geed l bdgiin...unendee ta 2 butsaad niilj bolohgui ymuu bi uilsaar l bna .... tand niiley gesen bodol torohgui bna gejuu 3han sartai huugee onchiruulj orhih muu zuil sh dee butsaad niilcheechdeee....ta minii ene asuusan asuultand hariult zaaval ogoorei bi butsaj orj ireeed harya ...
асуултанд чинь ийм орой хариулж байгаад уучлаарай.


би тэр тухай зөндөө бодсон. одоо ч гэсэн бодож сууна. магадгүй 3 жилийн дараа арай өөр хүн болоод буцаад очдог юм билүү гэж бодох юм. тэр үед тэрч гэсэн бас өөр бодолтой болсон байх байхаа. одоо би эргээд очлоо гэхэд хүлээж авахгүй гэдгийг мэдэж байна. харин 3 жилийн дараа очход тэр хүлээж авах эсхийг мэдэхгүй байна. хамгийн гол нь тэр бид 2-ийн дунд хайр гэж зүйл байхгүй байгаан асуудал болоод байна. гэхдээ бид 2-уулаа хүүдээ хайртай, тийм ч учраас би дахин очно гэж бодож байгаа. харин түүнийг хүлээж авах эсхийг л сайн мэдэхгүй байна даа