Би хүүдээ хайртай

Хүүгээ санасаар л...

2011 оны 09-р сарын 12 Нийтэлсэн ganbat

Үнэхээр их санаж байна... Гэхдээ хэлсэн үгэндээ хүрэх ёстой. Өөрийгөө биш хүүгээ бодоод...

За эвлэрэх гэж үзээд бүр эгдүүг нь хүргэчих шиг боллоо доо гэж. Тэгээд бодож бодож их хэцүү нэг шийдвэр гарлаа. Би дахиад хүүтэйгээ уулзахгүй байя шийдлээ. Би хүүгээ орой бүр надтай уулзах юмсан гэж санаж, гундаж яваасай гэж хүсэхгүй байна. Өөрийгөө аавдаа гологдсон хүүхэд гэж бодоосой гэж хүсэхгүй байна. Зүгээр л аавгүй өсөх, аав нь өөр амьдарлтай хаяа уулздаг байхаас илүү дээр гэж бодож байна. Би өөрөө аавгүй өссөн. Харин миний багын танилууд дунд аав ээж нь салсан, аав нь хаяа ирдэг нэг хүүхэд байдаг байсан. Би бага түүний зовлонг ойлгодог байсан ч түүнд атаархдаг байсан. Аав минь хэсэгхэн ч болтугай надтай ингээд байдаг байсан бол гэж боддог байсан. Гэтэл энэ бүгд том болох тусам эсэргээрээ эргэж байсан. Тэр жаалыг 13-тайдаа вагонд суугаад Улаанбаатар яваад алга болход л энэ бүхэн ямар хэцүүг ойлгосон. Хэдийгээр тэр жаал эргээд олдсон боловч түүнээс хойш утгаараа буруу замруу орсон. Аав нь ирсэн үед хичээлдээ хоцрохгүй ирээл, багш загнаж байсан ч тоохгүй байж байгаал орой нь яваад өгнө. Харин аав нь байхгүй бол хичээлдээ ч ирэхгүй гэрлүүгээ ч харихгүй гудамж метрлээд алга болно... Би хүүгээ тийм хүн болгомооргүй байна. Харин өсөж том болоод өөрийн амьдралаа эхлэх үед нь хэрэгтэй бүхнийг нь бэлэн байлгах юмсан л гэж бодож байна. Хүүгээ хайртай хүнтэйгээ учрхад нь орох оронтой, хурим найр хийх болход асуудалгүй байлгамаар байна. Энэ л миний хүсэл. Надад байгаагүй бүхнийг хүүдээ байлгамаар байна. Хажууд нь байж чадахгүй ч гэсэн...

Амьдрал үргэлжилсээр дахиад жил өнгөрчихөж...

2011 оны 07-р сарын 29 Нийтэлсэн ganbat

Энэ блогоо хэсэг хугацаанд мартсан байв... Тэгээд өнөөдөр гэнэт санаад ороод ирсэн одоо болтол амьд, хүмүүс ч сэтгэгдэл үлдээсээр байгаам байна. Удаан тэвчээртэй уншиж байгаа бүх хүмүүстээ баярлалаа...

Яг өнөөдөр ямар байгаа талаар хүмүүс сонирхож байгаа байх. Хүү маань 3 ой 6 сар шахам болоод цэцэрлэгт явж байгаа/зуны/. Би ажлаа хийгээд хүүгийн ээж бас ажил хийж байгаа. Хамгийн сайхан мэдээ нь одоогоор бид 3 хамт байгаа. Хэдийгээр хүүгийн ээж бид 2-ийн хувьд хосууд шиг биш ч гэсэн хамт нэг гэрт байгаа нь надад сайхан байна. бараг сар хагас ингэж амьдарч байна. Цаашдаа ч бас нилээдгүй хугацааг ингэж өнгөрүүлэх шинжтэй. Би өөрийнхөө хандлагыг өөрчилхөөр шийдсэн. Хүүгийн ээжийг дахин өөртөө дурлуулхын төлөө хичээгээд үзий гэж шийдсэн. Яг л 3 жилийн өмнө би өөр хүн болох байх гэсэн бодолдоо хөтлөгдөн би өөр болсон мэт санагдаад байгаа. Бүтэх ч бай бүтэхгүй ч бай хамаагүй би оролдоод үзэх ёстой гэдгээ мэдсэн. Өнгөрсөнд байх алдааг засаж чадахгүй ч ирээдүй урд минь байна. Хамт байдаг бүх хүндээ баярлалаа. Тэгэж байгаад дахиад гэнэт санахаараа энд орж ирж бичнээ. Юу болсон тухай, юу болж байгаа тухай...

Хүү маань жинхэнэ дайсны цэрэг

2010 оны 03-р сарын 17 Нийтэлсэн ganbat

Хүү маань одоо 2 ой гараад жинхэн дайсны цэрэг болжээ. 1 минут ч зүгээр сууна гэж байхгүй. Сая цагаан сараар хүүтэйгээ бүтэн нэг өдөр хамт байлаа. Хүү маань ааваа ингье тэгье гээд л энд тэнд минь гарч гүйгээд их хөөрхөн юмаа. Юм л бол БИ БИ БИ гээд л гүйгээд байхын. Ямар их аз жаргалтай нэг өдөр байваа. Харин шөнө унтаж байгаад уйлж сэрэв. Ээжээ гээд уйлж байна. Аав нь энд байна гэхэд ээжээ л гээд уйлаад байлаа.... Би хэзээ ч эх үр 2-ийг салгаж чадахгүй гэдгээ ойлголоо... Ямар ч байлаа гээд тэр хүн миний хүүгийн эх. Би хүүгээ тэвэрч үнсэж үзсэн ч уйлсаар байлаа... Хамгийн сүүлд нь би хүүгээ өлгийтэй байхад нь дуулж өгдөг байсан бүүвэйн дуугаа аялалаа... Яагаад ч юм аманд ороод л аялаад байсан. Хүү маань намайг тэврээд уйлхаа больсон. Харин би уйлж эхэлсэн. үүр цайтал би уйлж хүүгээ харж хэвтсэн. Хэрвээ би гэж бодох бүр л нүднээс өөрийн эрхгүй нулимс гарч байлаа... Хүүгийн ээж хүнтэй сууна гэдэг худал байсан ч юм уу эсвэл больсон ч юмуу бүү мэд одоо бол ганцаараа л байна. Хүүг маань надтай уулзуулхаасаа татгалзхаа ч больсон. Заримдаа бүр ээжээс маань хүүг харах уу? гэж асуудаг болсон. Ээж маань ч ачыгаа хархаараа бөөн баяр хөөр. Нэг л өдөр 3-уулаа хамт амьдрах юм шиг санагдаад байх болсон... Хүүтэйгээ хамт байвал ч...

Хүү маань том болсоор л байгаа байхдаа...

2009 оны 08-р сарын 18 Нийтэлсэн ganbat

Хүүтэйгээ уулзалгүй сар гаран боллоо. Ер нь сүүлийн гурван сар сард 1-2 л уулзаж байна.Хамгийн сүүлд уулзхад хүү маань намайг "Ааваа" гэж дуудаж байсан. Одоо өөрөө өлсхөөрөө талхны савнаас талх боорцог аваад идчихдэг, цангахаараа хүн дээр очоод "уу уу" гэдэг болсон байна лээ. Бас машин техникт үнэхээр хорхойтой болсон байна лээ. Машин хараад л хөөрч дэвхэцээд байдаг болсон байна лээ. Харин хүүгийн ээж өөр хүнтэй сууж байгаа сурагтай. Үнэн ч юмуу худал ч юмуу бүү мэд. Үнэн ч бай худал ч бай тэр хүний л амьдрал хойно би яана гэхэв дээ. Харин хүүгээ өөрийгөө аав нь гэдгийг мэдүүлж өсгөх үү мэдээгүйн дээр болуу гэж бодох боллоо. Үнэхээр сайн хүн таараад тэд 3-уулаа амьдрахаар болвол би заавал хүүдээ өөрийгөө аав нь гэдгийг мэдүүлэх хэрэггүй юм шиг санагдах юм. Хүүгээ л илүү зовоох болов уу гэж бодох юм. Тэртэй тэргүй өсөж том болоод юмны наад цаадхыг мэддэг болхоор нь аав нь гэдгээ хэлж амьдралд нь нэмэр болвол дээр юм болов уу? Хэрвээ тэд 3-уулаа амьдрахаар болоод би хүү дээрээ очоод байвал цаад хүнд ч тэр хүүд маань ч тэр хэцүү байх юм шиг. Магадгүй хүүхэд юм чинь юм юм л хийх байх. Тэр үед хүүг маань илүү хатуу шийтгэх вий гэж айх юм. Хүү маань намайг санаж өдөр болгон орондоо уйлахвий гэж айх юм...

Хүү маань нэг ой хүрлээ...

2009 оны 02-р сарын 19 Нийтэлсэн ganbat

хүү маань 8 хоногийн өмнө 1 ой хүрлээ. цаг хугацаа харавсан сум шиг л нисэж байхад хүү маань өдрөөр биш цагаар өсөөд өндөр бас том толгойтой болжээ. хүүдээ цагаан сараар өмсөг гэж бодоод эмээгээр нь дээл хийлгүүлээд би эндээс малгай гутал бас жижигхэн хөөрөг даалимба аваад очтол малгай гутал 2 нь багадчихаж. гутал ч яахав. малгайг бол том авсан, томдуул яадаг билээ гэж бодож байтал багадчихлаа. тэгээд бодоод байсан би өөрөө ийм том толгойтой том малгай өмсөдөг юм чинь хүү маань адилхан байх нь аргагүй юм байна. цагаан сараас өмнө дахиад шинэ гутал шинэ малгай аваад очно оо. эмээ нь харин ачдаа яг таарсан сайхан дээл оёсон байна лээ. дээлээ өмсөөд хөөргөө байриад сууж байгаа нь яг л "ааваа би ийм том болсон ш дээ" гэж хэлж байгаа юм шиг... хараад золтой л уйлчхаагүй. бараг 2 сар уулзахгүй байж байгаад ирсэн ч надаас ер бишүүрхэхгүй. бусад хүнээс болхоор орилж чарлаад л зугтаана... хүү маань хүн явхад гараараа даллаж, ая тавьхад бүжиглэж, бас баяр хүргэж алга ташиж, гар утас өгхөөр чихэндээ барьж, гутал өгхөөр хөл дээрээ тавьж, малгай өгвөл толгой дээрээ тавьж сурсан байна лээ... бас хоол идэхдээ заавал халбагаа өөрөө барьж иднэ. шээс нь хүрхээрээ чанга орилоод боожгоогоо барина. хүү маань ийм их зүйлийг дөнгөж 1 ойтой байхдаа суржээ... харин би...

Амьдрана гэдэг үнхээр хэцүү юмаа...

2008 оны 12-р сарын 05 Нийтэлсэн ganbat

Дөнгөж сая хүүгийн ээж яриад намайг хүүгээ ав гэлээ... ёстой ойлгохгүй юм. баярламаар ч юм шиг гунигламаарч юм шиг. тэгээд бууцааж залгаад юу болсонийг асуутал уйлж байхын... санаа зовж сэтгэл үймэрээд одоо суудлаар очлоо гэж хэлчээд АТМ-ээс бүх мөнгөө авна гэчээд ээжтэйгээ утсаар ярьж байгаад карт-аа авчхаад мөнгөө үлдээчээд явчихлаа... тэнэг хүн шиг яахаа ч мэдэхгүй юм. өөрийгөө амьд байгаа эсхэд хүртэл эргэлзэх юм... ямарч байсан маргааш хүүрүүгээ явна аа. найзууд маань мөнгө зээлнэ гэсэн. тэрийг нь хаяж гээчилгүй хүү дээрээ очоод хэрвээ үнхээр хүүг өгнө гэвэл аваад ирнэ ээ. одоо ямарч байсан жоохон тайвшраадхий... энд бичүүл айрай гайгүй болох юм шиг санагдаад биччихлээ...

Хүү маань өвдчихлөө...

2008 оны 10-р сарын 10 Нийтэлсэн ganbat

Хүү маань өвдөөд өнөөдөр хотод ирлээ. нүд нь өвдөөд... сая эмлэгт хэвтүүлчээд ирлээ. дараагийн 5дахь өдөр хагалгаанд орно гэнэ. өнөөдөр эмчид үзүүлэх гэж ямар их уйлаваа. хүүгээ уйлхыг сонссон чинь ямарч хэцүү юм дээ... хүүтэйгээ хамт байхгүй удсан болхоор хүү минь намайг танихгүй... өглөөнөөс хойш яах учраа олохгүй л явжийна... хэзээ нэг өдөр хүүгээ тэврээд суух цаг ирнэ гэж хоосон мөрөөдсөөр байх зуур хүү минь өвдчихлөө... ямар азаар эх нялхаст таньдаг эмч байваа. тэгээгүй бол үзэж харуулхаасаа эс юм болох төлөвтэй... аав нь гээд хэлсэн чинь хүүхэд чинь чамаар овоглодоггүй юм байна гээд... яасанч хэцүү юм... яавал ч дээр юм...

Сарын дотор хүү минь ямар том болоо вэ?

2008 оны 09-р сарын 22 Нийтэлсэн ganbat

хүүтэйгээ уулзалгүй 1 сар болоод өчигдөр хэрэг гаргаж хөдөө явж хүүтэйгээ уулзлаа. хүү маань яасан том болоо вэ? хөөрхөн цагаан шүд нь зухуйчихсан, мантайтал таргалчихсан... харин хүү маань аавгыгаа танихгүй бишүүрхээд... ямар хэцүү хорвоо вэ? энэ бүгдэд би өөрөө л буруутай... тэр нялах амьтан хамт байхгүй болхоор яаж таних билээ дээ... удахгүй жоохон ухаан ороод намайг мэддэг болох байх л гэж бодох юм. гэхдээ бас мэддэг болоод аав нь хамт байхгүй болхоор бүр хэцүү байх юм болуу гэж бодхын? та бүгд нэг зөвлөөч? хүү маань аавыгаа мэдсэн нь дээр үү мэдээгүй нь дээр үү? намайг мэдлээ гэхэд хаяад явсан гэж бодоод шанлаад байвал яана гэж айхын. бүр мэдэхгүй өснө гэхээр бас нэг л биш... хүүд маань аль нь хэрэгтэй юм бол?

хоног өдөр урсаад л...

2008 оны 07-р сарын 09 Нийтэлсэн ganbat

хоног өдөр урсаад л урсаад л... хүү маань явснаас хойш хичнээнч удавдаа. маргааш би нутаг буцана аа. тэгээд хүүтэйгээ уулзана даа. хүү маань их том болсон байна гэж ээж хэлж байна лээ. надаас баахан л юм шалаад л... арга ч үгүй дээ анхных нь ач болхоор алдхыг хүсэхгүй л байгаа байлгүй. өчигдөр зүгээр санамсаргүй таарсан гэнэ. тэгээд л баахан үнсэж тэвэрч байгаад л явуулсан юм байх. харин хүүгийн ээж нь юу ч дугараагүй гэсэн. за тэр ч яахав. дугарах эсэх нь тэр хүний л асуудал. харин хүүдээ юу авч очийдоо байз. ядаж байхад энэ тэнгэр хангай яасан ч их уйлдаг юм. гадуур дэлгүүрээр гарах гэсэн бороо ороод хэцүү юмаа. за ямарч байсан үдээс хойш нэг гарна даа.

ХЭХЭ хүүтэйгээ уулзах сайхан байлаа.

2008 оны 06-р сарын 25 Нийтэлсэн ganbat

өнөөдөр бас хүү дээрээ очлоо. хүү маань унтаж байна лээ. ээж нь хүүг битгий сэрээгээрэй гэснээс өөр юм хэлсэнгүй. за тэрч яахав дээ. хүүгээ л хантлаа харж үнэрлэж байгаад ирлээ. унтаж байхдаа мөөмөө хөхөж байгаа юм шиг ойр ойрхон амаа хөдөлгөөд л их хөөрхөн юмаа миний хүү. яг л над шиг хэдэн тийшээ хамаг хөл гараа тэлж унтдаг юм билээ. уг нь сэрүүн байгаа байх гэж бодоод очтол яг унтаж байхад нь таарчлаа. дараагийн удаад нэг цагийн өмнө очих хэрэгтэй юм байна.

Тунгаа гишүүний асуултын хариу

2008 оны 06-р сарын 24 Нийтэлсэн ganbat

Тунгаа гишүүний асуулт yoh unendee tanii blogt bichsen buh zuiliig unshaad uillaa...tanii huug bas taniig huugiin eejiig unendee orovdoj bna....bi lav onchin gedeg ugend durgui ygd gevel nadad bas neg tm nz bdgiin setgeldee sevtei zurhendee sharahtai bdgiin tegsen mortloo teriigee darah gej ih hogjiltei bh geed l bdgiin...unendee ta 2 butsaad niilj bolohgui ymuu bi uilsaar l bna .... tand niiley gesen bodol torohgui bna gejuu 3han sartai huugee onchiruulj orhih muu zuil sh dee butsaad niilcheechdeee....ta minii ene asuusan asuultand hariult zaaval ogoorei bi butsaj orj ireeed harya ...
асуултанд чинь ийм орой хариулж байгаад уучлаарай.

би тэр тухай зөндөө бодсон. одоо ч гэсэн бодож сууна. магадгүй 3 жилийн дараа арай өөр хүн болоод буцаад очдог юм билүү гэж бодох юм. тэр үед тэрч гэсэн бас өөр бодолтой болсон байх байхаа. одоо би эргээд очлоо гэхэд хүлээж авахгүй гэдгийг мэдэж байна. харин 3 жилийн дараа очход тэр хүлээж авах эсхийг мэдэхгүй байна. хамгийн гол нь тэр бид 2-ийн дунд хайр гэж зүйл байхгүй байгаан асуудал болоод байна. гэхдээ бид 2-уулаа хүүдээ хайртай, тийм ч учраас би дахин очно гэж бодож байгаа. харин түүнийг хүлээж авах эсхийг л сайн мэдэхгүй байна даа

өнөөдөр хүүтэйгээ САЙХАН уулзлаа

2008 оны 06-р сарын 24 Нийтэлсэн ganbat

нэрээ өнөөдөр хүү дээрээ очоод... сэтгэл санаа сайхан боллоо. хүүгээ тэвэрч бас баахан үнсэж байгаад ирлээ. би бас азтай хүн шүү. хүүгийн ээжийг дахиад уурлах болуу гэж бодон бодон очтол ашгүй гаднаас бас өөр хүмүүс ирсэн байж таарлаа. тэгээд л далимдуулаад хүүгээ баахан тэвэрч тоглож байгаад ирлээ. улам л том болоод байх шиг. хөөрхөн юмаа миний хүү. хүмүүс явсаны дараа ч гэсэн ээж нь нээх уурлахгүй байна лээ. давраад маргааш бас очдог юм билүү гэж бодож сууна. хэхэ хүн гэж мөн шуналтай юмаа тэ?

өчигдөрийн уулзалт

2008 оны 06-р сарын 16 Нийтэлсэн ganbat

өчигдөр хүүтэйгээ уулзлаа. гэхдээ харамсалтай нь нэгч тэвэрч чадсангүй... ээж нь намайг халгаасангүй. би хүүтэйгээ уулзах тэврэх эрхтэй гэдгээ хэлхэд "чаддаг юм бол шүүх цагдаад хэлээд тэр эрхээ аваарай" гэж байна. хүүгийнхээ хажууд хэрүүл хийхийг хүссэнгүй жоохон дуугүй харж сууж байгаад, ганц хоёр үнэрлэчихээд л гараад ирлээ... би одоо яах билээ? хэлсэнээр шүүх цагдаа гэд явах уу? эсвэл цаг хугцаа эмчлэнэ гэд хүлээх үү? хүүгээ их өрөвдөх юмаа... миний хурууг атгачхаад надруу хараад л байсан. даанч яаж ч чадсангүй дээ...

хоосон хаалга мөргөчихлөө

2008 оны 06-р сарын 15 Нийтэлсэн ganbat

сая хүү дээрээ очсон чинь хоосон хаалга мөргөчихлөө... орой тийшээ дахиад очно доо өнөөдөр ямарч байсан хүүтэйгээ уулзана аа